National park Plitvice

Vanuit Stranici is het ongeveer 240 Km rijden naar het national park Plitvice.

Het park

3968164[1]De meren van Plitvice staan al meer dan een eeuw in Europa en in een groot deel van de wereld bekend als een natuurunicum. Dit natuurgebied van nationale en wereldwaarde was het eerste Kroatische Nationale Park en staat ingeschreven op de lijst van werelderfgoed UNESCO. Het park is gelegen tussen het bijna duizend meter hoge bergmassief Mala Kapela en het meer dan duizend meter hoge Licka Pljesivica, vlak nabij Bosnië en Herzegovina. Afhankelijk van het seizoen zijn kortere of langere wandelingen mogelijk in dit gebied van ongerepte natuur. Men bevindt zich in een paradijs op aarde voor een echte natuurliefhebber.
Naast meren en bossen telt het park ook vele grotten, bronnen, bloemenweiden en tussen de vele zeldzame beschermde diersoorten steekt de bruine beer er bovenuit. Het is niet te zeggen of het park mooier is in het voorjaar, wanneer de bloemen op de weiden bloeien, in de herfst, wanneer kleurschakeringen in de meren weerspiegelen of in de winterse rust, wanneer watervallen van ijs zich laten vallen in de sneeuwachtige omgeving.  

Ontstaan van de meren
Het is bijna onmogelijk om te geloven dat het hele gebied zo’n drie- tot vierhonderd jaar geleden nog volledig onbereikbaar en onbekend was. We vinden de eerste aanduidingen van het bestaan van de Plitvice Meren terug op de eerste topografische mappen uit de zestiende en zeventiende eeuw. Deze mappen waren gemaakt voor militaire doeleinden en de Plitvice Meren waren uiteraard nog niet zo precies getekend als op de huidige mappen. Men noemde de meren destijds “vijf mooie meren in een ondoordringbaar bos aan de Turkse grens”.

De Plitvice Meren bestaan uit 16 kleine meren die met elkaar verbonden zijn door watervallen die ontstaan zijn uit travetijn (Travertijn is een kalksteen die gevormd wordt door de neerslag van kalk uit in calciumcarbonaat (kalk) onverzadigd water uit warme bronnen).OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Laten we eens kijken hoe de meren ooit ontstaan zijn. Een paar miljoen jaar geleden boorde het regenwater zich door de poreuze kalksteenlagen, waaruit de ondergrond van Plitvice bestaat. Op zijn weg naar de lagerliggende ondoordringbare klei- en zandlagen hoopte het water zich op, zodat alles weer naar de oppervlakte moest. Op die manier ontstonden twee bronnen, nu bekend als Zwarte en Witte Rivier. Deze bronnen, samen met nog talloze kleinere bronnetjes vullen de zelfuitgeholde greppels, die het water naar het lagerliggende valleitje voeren. Dit water is van ongekende chemische reinheid en stimuleert de groei van waterorganismen, zoals watermos, algen en andere flora. Het bevordert ook het sedimentatieproces dat verantwoordelijk is voor het ontstaan van de huidige watervallen en meren.